სტატიის ავტორი: ბარბარე ჯორბენაძე, ანასტასია ოდიკაძე

ქართული ტრადიციული სამოსი არა მხოლოდ ესთეტიკური ღირებულების მატარებელია, არამედ ღრმა სულიერი და სიმბოლური შინაარსითაც არის დატვირთული. ქრისტიანობის მიღების შემდეგ (IV საუკუნიდან), ქართულ კულტურაში მკვეთრად დამკვიდრდა რელიგიური სიმბოლოები, რომლებიც სამოსის ორნამენტებსა და ფერთა არჩევანში აისახა.
ქართული სამოსის დეკორაციაში ხშირად გვხვდება ქრისტიანული სიმბოლოები, რომლებიც არა მხოლოდ დამშვენების ფუნქციას ასრულებდა, არამედ დაცვითი და სულიერი დატვირთვაც ჰქონდა.
ძირითადი ორნამენტებია:
ეს ორნამენტები ხშირად გვხვდება ჩოხაზე, კაბებზე, თავსაბურავებსა და ქამრებზე.
ფერს ქართულ ტრადიციულ სამოსში განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭებოდა. თითოეულ ფერს თავისი სიმბოლური დატვირთვა ჰქონდა, რომელიც ხშირად ქრისტიანულ შინაარსს უკავშირდებოდა.
ძირითადი ფერები და მათი მნიშვნელობა:

ქართული სამოსი უნიკალურია იმით, რომ ორნამენტი და ფერი ერთმანეთთან ჰარმონიაშია. მაგალითად:

ქრისტიანული ორნამენტები და ფერთა სიმბოლიკა ქართულ სამოსში ასახავს:
ეს ტრადიცია დღემდე ცოცხალია — თანამედროვე დიზაინერებიც ხშირად იყენებენ ამ სიმბოლოებს ახალი კოლექციების შექმნისას.
ქართული სამოსი წარმოადგენს ერთგვარ „მეტყველ ენას“, სადაც თითოეული ორნამენტი და ფერი რაღაცას ჰყვება — რწმენაზე, ისტორიაზე და სულიერებაზე. ქრისტიანული სიმბოლოები ამ სამოსს განსაკუთრებულ ღირებულებას ანიჭებს და მას კულტურული მემკვიდრეობის მნიშვნელოვან ნაწილად აქცევს.